Persberichten zijn gratis reclame voor KMO’s en zelfstandigen

Telkens als ik met een ondernemer praat over communicatie belanden we bij het onderwerp “pers” en persberichten. Je bedrijf op een positieve manier in de pers krijgen moet een van dé doelstellingen zijn van het communicatieplan van iedere bedrijfsleider.

Waarom?

Omdat het gratis reclame is die ook nog eens onverdacht is.

De consument heeft intussen wel door dat reclameboodschappen niet altijd even waarheidsgetrouw zijn. Dat men wel eens durft overdrijven. Een loopje nemen met de waarheid. Of niet de hele waarheid vertellen. Dat klopt ook en daar is niets mis mee, net zoals het niet fout is als een doodgewoon ogend meisje zich opmaakt om er tijdens het avondje uit beter uit te zien.

Maar de pers … Dat is wat anders.

Want als het in de krant staat of op radio en televisie komt, dán is het waar.

Jan De Smet van de Nieuwe Snaar vertelde mij ooit dat ze pas écht au serieux genomen werden door het grote publiek toen ze op het journaal waren geweest met hun overwinning in de Gouden Roos van Montreux. Niet omwille van die overwinning want het gros van het publiek weet niet eens wat de Gouden Roos is. Nee, ze werden vernoemd op televisie als een top act en dus was het wáár.

Waarom persberichten? Wat in de pers staat is waar

Persberichten zijn dus belangrijk voor een bedrijf.

Het zet je bedrijf op de kaart.

Het geeft een goed gevoel bij de klanten, de leveranciers en de stakeholders.

Het bewijst dat je goed bezig bent en versterkt het vertrouwen in je.

Ook bij je medewerkers want zij krijgen in het weekend, na de voetbal aan de toog wellicht de opmerking: “Ik heb gezien dat jullie in de gazet stonden?” Bemerk het woordje “jullie”. De medewerker in kwestie voelt aan dat het mede dankzij hém of haar is dat ze in de krant stonden. De glorie straalt een beetje op hem/haar af.

Bovendien is persaandacht belangrijk in het aanwervingsbeleid. Bij een bedrijf waar nog nooit iemand van gehoord heeft, komt men niet solliciteren. Bij eentje dat af en toe op een positieve manier in de pers komt misschien wel.

Waarom persberichten? Er is ALTIJD nieuws.

Goed, zover zijn we al. Maar dan komen de twee traditionele en doodslaande opmerkingen:

“Ik wil niet in de krant want dan zien mijn concurrenten wat ik doe.” 

“Ik heb niets te vertellen wat in de krant kan komen.”

Opmerking 1: wie denkt dat in 2018 de concurrentie niet weet wat je doet of hoe je het doet, moet dringend eens wakker worden in deze 21ste eeuw. En bovendien, als ze ook al weten wat en hoe je het doet, betekent nog niet dat de concurrentie dat ook kan.

Opmerking 2: het is heel goed mogelijk dat je als ondernemer denkt dat in jouw onderneming geen nieuws te rapen valt. Omdat je midden in dat bedrijf zit. Je bent dagelijks bezig met productie, omzet, personeel, facturatie, crediteurenopvolging en wat al meer. Je hebt geen tijd voor een helicopterview. Je komt niet toe aan even UIT je bedrijf te stappen om het geheel eens op een klare manier te bekijken. Bovendien zijn de dingen die jullie doen in het bedrijf voor jou zo vanzelfsprekend dat het niet bij je opkomt dat het wel eens nieuws zou kunnen zijn. Als voormalig freelance journalist moést ik antennes kweken om nieuws op te sporen of ik verdiende het zout niet op mijn patatten. Je ontwikkelt een zesde zintuig voor nieuwsfeiten.

Ik heb niets te vertellen wat journalisten interessant zouden vinden. Dat horen wij vaak. Voer jij een actief persbeleid met je bedrijf? Of denk je dat je niet interessant genoeg bent voor de kranten? Dan heb je het mis! Lees er alles… Klik om te Tweeten

Voorbeelden succesvolle persberichten van Limburgse bedrijven

Een voorbeeld: een klant komt op kantoor om een folder te bespreken. Langs mijn neus weg vraag ik of hij geen nieuws heeft. Nee, zo blijkt. Geen nieuws. Maar wel druk. Druk jongen, dat wil je niet weten. De airco’s vliegen de deur uit. Airco’s?? In januari?! Jaja, want na zo’n gloeiend hete zomer willen de mensen die miserie van niet kunnen slapen, ziek worden, huilende kinderen ’s nachts niet meer meemaken.

Zo, dat was dus wél nieuws. Het persbericht dat ik uitstuurde stond in alle kranten en haalde zelfs de voorpagina van het Belang van Limburg. Enkele weken later bleek de vraag naar airco’s in het betreffende bedrijf nog verdubbeld te zijn.

Geen nieuws, dus.

Een ander voorbeeld. Een grote verdeler van stookolie besliste om zijn klanten de kans te geven om gespreid te betalen en zo de concurrentie met gas beter aan te kunnen. Dat was niet meteen nieuws dat zou opgepikt worden door de media omdat het puur publiciteit was. Ik heb het dan gekaderd in een algemene tendens dat meer en meer mensen moeite hadden om hun hoge energiefactuur in één keer te betalen, dat de huisbrandrekening een heuse aanslag was op het gezinsbudget en dat er vele gezinnen met betalingsproblemen begonnen te kampen. Het gevolg was een algemeen, maatschappelijk verantwoord artikel waarin de journalist mijn klant als typevoorbeeld van dit soort van betalingen opnam.

Het heeft dus wel degelijk zin om met iemand die verstand van zaken heeft, een persbeleid uit te bouwen en regelmatig samen te zitten om de eventuele persrijpe items in het bedrijf te bespreken. En wat leuk is: dat persbericht kan je, een beetje herschreven, ook gebruiken als blog om op je website en je sociale media te plaatsen. Zo werk je ook nog eens aan je Google ranking. Twee vliegen in één klap dus.

Persbericht schrijven: tips van de pro’s

Als je overweegt om persrelaties aan te knopen – en wij zouden je dringend adviseren om dat te doen – moet je wel enkele belangrijke dingen in het achterhoofd houden.

  1. Je scoort niet altijd van de eerste keer. Net als met zoveel zaken in business is het ook hier dat je moet investeren en geduld oefenen. Bedrijfsleiders hebben soms de neiging om na een eerste persbericht dat vrijwel nergens verschenen is, er het bijltje bij neer te gooien. Weggegooid geld, heet het dan. Maar dat is niet noodzakelijk zo. Misschien kwam het bericht op een ongelegen moment? Misschien hadden ze net geen plaats om het te publiceren wegens andere dringende gebeurtenissen? En dan verdwijnt het tussen de plooien, want nieuws is vluchtig. ’s Avonds is het bij wijze van spreken al oud nieuws. Ik waarschuw mijn klanten altijd: ‘Je kan nog zo’n spectaculair nieuws hebben als je wil, als op de dag dat je het uitstuurt de koning sterft of de president van de VS wordt vermoord, of er gebeurt een grote nationale ramp, dan kan je het vergeten. Niets aan te doen. Het nieuws heeft zijn eigen wetmatigheden en zelfs de journalist moet daar rekening mee houden.
  2. Persberichten zijn nooit weggegooid geld, gesteld dat je een gestructureerd en volgehouden persbeleid voert. Journalisten leggen immers databanken aan. Ze verzamelen nieuws om het te gebruiken wanneer het hen goed uitkomt. Zo is het mogelijk dat bij je derde of vierde persmailing, plots al die andere ook bovengehaald worden om in één artikel te verweven. Bovendien kweek je door kwalitatieve informatie door te sturen, een vertrouwensband met de journalist.
  3. Het bericht hoeft niet altijd te resulteren in grote artikels. Kleine berichtjes zijn zeker zo goed omdat ze sneller opgenomen én gelezen worden. Zoals onderstaand bericht. Het was een nieuwtje dat ik opving toen ik met de zaakvoerder aan tafel zat om te praten over zijn business. Het bedrijf had besloten om in plaats van het milieuonvriendelijke glycol, een aftreksel van bietensap te gebruiken als koelvloeistof voor warmtewisselaars. Het was nieuws, het speelde in op de trend naar duurzaamheid en was dus goed voor enkele leuke berichtjes in de pers.
  4. Bouw een vertrouwensrelatie met de pers op. Je creëert meer kansen als je regelmatig met de pers communiceert: dan word je als autoriteit gecatalogeerd en soms opgevoerd in algemene redactionele stukken. Qua imago-opbouw kan dat tellen. Om die notoriteit via publiciteit op te bouwen kost handenvol geld. En het leuke is dat economiejournalisten of de vakpers vaak zitten wachten op nieuws. Zij moeten hun pagina’s gevuld krijgen. Zeker de journalisten in de vakpers zitten vaak met beperkte tijd en budgetten en iedere hulp die ze kunnen krijgen om hun pagina’s zinvol te vullen, wordt in dank aanvaard. Gesteld dat je als bedrijf ernstig omgaat met de materie en hen respecteert in de rol die ze spelen.

Hoe bouw je een goed persbeleid op?

Een goed persbeleid bestaat uit:

  • Het opsporen van persrijpe nieuwsitems.
  • Het uitschrijven van die nieuwsitems in persklare teksten (copy/paste principe).
  • Het opbouwen en/of ter beschikking stellen van de perscontacten.
  • Het opvolgen van persberichten.
  • Het organiseren van persconferenties.
  • Het bevorderen van de relatie tussen de klant en de journalisten via persoonlijke contacten.

Om een actief en gericht persbeleid te kunnen voeren is het noodzakelijk dat de persverantwoordelijke voortdurend op de hoogte gehouden wordt van het reilen en zeilen binnen de organisatie om mogelijke persrijpe items te weerhouden en te communiceren.

Dat kan volgens mij enkel via regelmatige contacten op vastgestelde momenten waarbij de bedrijfsleider en de persagent de projecten, plannen, verwezenlijkingen, nieuwe klanten, extra personeel, een grote investering, een overname… overlopen zodat de persverantwoordelijke er – gezien zijn journalistieke ervaring– het nieuws kan uithalen.

Conclusie

Persrelaties opbouwen kan renderen, maar is niet voor de hand liggend. Je moet er in investeren. Maar als je erin slaagt, kan het enorm veel opbrengen. Een goede relatie met de algemene én de vakpers is een commercieel instrument. Het helpt je om op een onverdachte wijze je naam, merk en/of imago op te bouwen.

Wil jij met jouw bedrijf of als zelfstandige in de krant komen? Weet je niet zeker wat voor ‘nieuws’ je te vertellen hebt? Contacteer ons dan, we praten graag verder.

Dirk Hermans

Dirk Hermans (1954) is een geboren verteller, netwerker en communicator in hart en nieren. Hij is de oprichter en bezieler van Vertelpunt communicatie- en adviesbureau en Vertelpunt Uitgeverij. Als hij niet intensief op zijn toetsenbord zit te tikken – maar altijd met een notitieblok en pen bij de hand, die gewoonte verliest een oud-journalist nooit – zingt hij in de rockband Iron Foundation.

Pin It on Pinterest

Share This